Zwitserland

Serie A en B, Primera Division, Premier League, Champions League en UEFA cup

Moderator: mods

Plaats reactie
FlaFlu
Berichten: 46026
Lid geworden op: za apr 03, 2004 5:38 pm

Zwitserland

Bericht door FlaFlu » di mar 06, 2007 5:47 pm


Duke
Site Admin & AT EC 2016 winner
Berichten: 32307
Lid geworden op: ma apr 19, 2004 10:09 am

Re: Zwitserland

Bericht door Duke » wo jan 18, 2012 5:45 pm

In bijna 5 jaar niets gebeurd in Zwitserland? Dat is nu wel anders:
Wanorde bewind Chagaev kost Xamax proflicentie
18/01/2012 14:45

De Zwitserse voetbalbond (SFL) heeft de club Xamax Neuchâtel de licentie afgenomen om nog in profcompetities onder auspiciën van de SFL uit te komen. Volgens de bond heeft Xamax vorig seizoen fraude gepleegd om diezelfde licentie veilig te stellen. De huidige nummer vier is zodoende met onmiddelijke ingang uit de competitie gehaald.

De chaos bij Xamax kan niet los gezien worden van clubeigenaar Bulat Chagaev (foto's). De Tsjetsjeense miljardair nam de club nog geen jaar geleden over en stortte zijn speeltje vervolgens van het ene onheil in het andere.

Zo ontsloeg hij liefst vier trainers en mochten spelers na een blunder of al na twee wedstrijden voor hun nieuwe club zonder pardon vertrekken. Een en ander zorgde onder meer voor een (vergeefse) opstand onder de fans.

Xamax kreeg dit seizoen al acht punten in mindering vanwege wanordelijkheden bij de uitbetaling van de spelerssalarissen en het afdragen van de sociale premies.

Bij de tweevoudig Zwitsers kampioen (1987/1988) staat nog altijd verdediger Sander Keller onder contract. De Nederlander speelde dit seizoen nog geen minuut en was onlangs dicht bij een overstap naar De Graafschap.

Al sinds zijn aantreden botst Chagaev met de Zwitserse bond. 'De situatie is zorgelijk', sprak bondspreses Edmond Isoz eind juli al. 'De Super League telt maar tien clubs, die moeten gewoon in staat zijn hun wedstrijden te spelen. Als één club dergelijke grote problemen heeft, bestaat het gevaar dat de negen anderen daarin worden meegetrokken. Helaas kunnen wij als bond alleen ingrijpen op het gebied van financiën en licentie. Maar we volgen de ontwikkelingen bij Xamax met een zekere bitterheid.'

Vandaag bleek dus dat de bond inderdaad tot ingrijpen over is gegaan. Helemaal nieuw is de situatie in Zwitserland niet. FC Wil werd in 2003 overgenomen door een Oekraïense suikeroom en vervolgens volledig ontwricht, waarna degradatie volgde.

Het Zwitserse voetbal is de laatste maanden überhaupt veel negatief in het nieuws. Onlangs kreeg FC Sion, met Michael Dingsdag in de gelederen, al op instigatie van de FIFA een puntenaftrek van liefst dertig punten omdat de club een transferverbod geschonden had en de aangetrokken spelers vervolgens vrolijk opstelde. (Tim Tempelaars)
www.vi.nl
There is only one difference between a madman and me. I am not mad.

Salvador Dali

Gebruikersavatar
999
Berichten: 51474
Lid geworden op: do sep 25, 2003 6:53 pm

Re: Zwitserland

Bericht door 999 » di dec 24, 2019 3:27 pm

Van Wolfswinkel doet zijn verhaal: ‘Opeens had ik iets levensbedreigends’

Plotseling veranderde het leven van Ricky van Wolfswinkel ingrijpend. De artsen vonden in augustus een aneurysma in zijn hersenen, een operatie volgde en de 30-jarige spits van FC Basel mocht maandenlang geen bal aanraken. Nu vertelt hij zijn verhaal. ,,Ik wil niet machteloos toekijken. In de afgelopen maanden was het soms zo lastig.’’

Freek Jansen 24-12-19, 07:59 Laatste update: 10:15

Door Freek Jansen

Een gure decemberavond in Zwitserland. In het St. Jakob Park speelt FC Basel voor de Europa League tegen het Turkse Trabzonspor. De topclub wint zonder al te veel moeite. Hoog in het stadion kijkt Ricky van Wolfswinkel toe hoe zijn ploeggenoten zich uitleven op het veld. Het zijn de zwaarste momenten voor de spits uit Woudenberg. ,,Ik ben voetballer, wil op het veld staan. Niet machteloos toekijken. In de afgelopen maanden was het soms zo lastig. Ik bleef kijken, het is mijn club en het zijn mijn medespelers, maar het liefst zag ik even helemaal geen voetbal. Ik kon er gewoon moeilijk mee omgaan.’’

Eerder op de dag vertelt Van Wolfswinkel over de rigoureuze wending in zijn leven, zijn medisch dossier en de inktzwarte maanden die hij als voetballer zonder bal beleefde. Het ene na het andere interviewverzoek kwam binnen, maar Van Wolfswinkel zat er niet op te wachten en koos voor de luwte. Voor deze site doorbreekt hij het stilzwijgen. Om één keer het verhaal te doen over wat hem is overkomen. ,,Bij een corner kwam ik in een duel met mijn hoofd tegen het hoofd van een verdediger’’, begint hij over het fatale moment tijdens het duel in augustus in de voorronde van de Champions League met LASK Linz. ,,Ik ging naar de kant met de verzorger en na een korte behandeling rende ik weer het veld in. Dat moment is het laatste wat ik me kan herinneren. De wedstrijd duurde nog vijf minuten en ik heb die tijd blijkbaar volgemaakt. Maar hoe en wat? Echt geen idee meer.’’

Wazige blik
Eenmaal in de kleedkamer zagen medespelers een wazige blik in de ogen van Van Wolfswinkel. De medische staf kwam in actie en ging met de spits naar het ziekenhuis. ,,Het was een hersenschudding. Oh, dacht ik nog, een dag of tien wat rustiger aan doen en dan kon ik weer vol gas geven.’’ Het liep helemaal anders. De artsen bestudeerden zorgvuldig de CT-scan van het hoofd van de aanvaller. Een assistent viel iets op. Een knikje, heel klein, nauwelijks echt waarneembaar. Een MRI-scan volgde en daar was het beter op te zien. Het was een aneurysma, een uitstulping in een bloedvat van de hersenen die kan leiden tot een hersenbloeding. Alle alarmbellen gingen af.

Een operatie moest spoedig volgen, maar dat was nog niet zo eenvoudig. Het aneurysma zat op een heel lastige plek, waardoor artsen twijfelden over de aanpak. ,,Ik ben in het VU in Amsterdam geweest voor een second opinion. Een team van artsen heeft mijn situatie daar besproken, maar ze vonden allemaal de ingreep zo complex, dat ze niet wisten welke methode toe te passen. Het was een risicovolle operatie. In Bazel zijn ze verder gaan onderzoeken en vonden ze toch een manier om een ingreep te doen en een stent te plaatsen.’’

Ricky van Wolfswinkel speelde afgelopen zomer nog met FC Basel tegen PSV in de voorronde van de Champions League. Kort daarna kreeg de spits slecht nieuws.
Ricky van Wolfswinkel speelde afgelopen zomer nog met FC Basel tegen PSV in de voorronde van de Champions League. Kort daarna kreeg de spits slecht nieuws. © BSR Agency
De operatie vond eind augustus met succes plaats. Het was een periode waarin Van Wolfswinkel leefde tussen hoop en vrees. ,,Een gebroken middenvoetsbeentje, dat was eigenlijk de enige noemenswaardige blessure die ik in twintig jaar voetbal had gehad. Nu ging het opeens over iets levensbedreigends. En of ik überhaupt nog wel kon voetballen. Gelukkig kreeg ik na de operatie daar al snel positief antwoord op, alleen kon niemand exact aangeven hoe lang de revalidatie in beslag zou nemen. Het kon een half jaar, maar ook twee jaar duren. Ook omdat er geen vergelijkingsmateriaal is. Een aneurysma komt normaal gesproken voor bij ouderen, bij mensen die veel roken, veel alcohol drinken of bijvoorbeeld drugs gebruiken.’’

Ik kocht na mijn operatie een bos bloemen voor mijn vrouw en zei: alvast voor in de komende maanden, want ik denk dat ik wel eens heel chagrijnig kan zijn


Bloemen van Feyenoord

Van Wolfswinkel vertelt in alle rust zijn verhaal. Altijd vrolijk, altijd in de weer, altijd op jacht naar doelpunten. Zo bewandelde de spits een boeiend pad door voetballand. Na Vitesse en FC Utrecht trok hij als voetbalnomade langs Portugal (Sporting Lissabon), Engeland (Norwich City), Frankrijk (Saint-Étienne) en Spanje (Betis Sevilla), om in 2017 na een jaartje Vitesse neer te strijken bij de Zwitserse topclub. Hij was nog zo sterk aan het seizoen begonnen, onder meer met de winnende treffer in de Champions League-voorronde tegen PSV. Feyenoord wilde hem dolgraag overnemen en een terugkeer naar Nederland leek in de maak, hoewel FC Basel hem niet zomaar wilde laten gaan. ,,Tsja, als… Niemand weet hoe het was gelopen, wel heb ik nog bloemen en een steunbetuiging van Feyenoord gehad. Een mooi gebaar.’’

Het voetballeven lag sinds eind augustus even helemaal stil. Inmiddels mag Van Wolfswinkel voorzichtig wat oefeningen op het veld doen, maar zonder dat een bal of speler in de buurt van zijn hoofd komt. In de eerste maanden was dát zelfs al te veel gevraagd. ,,In de eerste dagen na mijn operatie heb ik een bos bloemen voor mijn vrouw Bianca gekocht. Ik zei erbij: alvast voor in de komende maanden, want ik denk dat ik wel eens heel chagrijnig kan zijn.’’

Van Wolfswinkel vervolgt: ,,Vanaf mijn tiende, op het moment dat ik naar de jeugdopleiding van Vitesse ging, is voetbal een dagelijkse zekerheid in mijn leven. Dat was er gewoon altijd. Twintig jaar lang wist ik niet anders. Lekker op het veld staan met gasten om je heen, een beetje pielen met de bal. Het is mooi, maar het was ook normaal voor me. Nu kon dat opeens niet meer, terwijl ik verder wel gewoon veel kon.’’

Hij ging op zoek naar afleiding. Thuis vond Van Wolfswinkel die volop bij zijn twee jonge kinderen van 2 en 5 jaar. ,,Maar van elke dag thuis zitten, zou ik gek worden. Ik vroeg dus aan de artsen of ik mocht golfen. Daar zagen ze geen gevaar in en dat heb ik maar direct heel fanatiek opgepakt. Samen met mijn buurman, die onregelmatige werktijden heeft, ben ik doordeweeks vrijwel elke dag de golfbaan opgegaan. Dat werkte wel goed, het zorgde voor afleiding en je bent voor je gevoel toch nog met iets bezig.’’

Steunbetuiging

Tussendoor kreeg Van Wolfswinkel van FC Basel alle steun die hij nodig had. Vlak nadat het tragische nieuws naar buiten kwam, liepen zijn medespelers in het uitduel met Xamax Neuchatel in shirts met een steunbetuiging aan de spits het veld op. ,,De reacties waren hartverwarmend, vanuit de hele voetballerij. Dat deed me zeker goed en FC Basel heeft me ook met alles geholpen. Tegelijkertijd kon ik niets terugdoen en juist die machteloosheid zorgde soms wel voor een schuldgevoel. Dan zag ik het salaris op mijn rekening verschijnen en dacht ik: wat heb ik daar deze maand nou voor gedaan? Maar ik mocht niets. Dat was ten strengste verboden.’’

Als na de winterstop op 3 januari de trainingen weer beginnen, is Van Wolfswinkel er weer bij. Voorlopig nog niet volledig met alle oefeningen, maar alleen al aanwezig kunnen zijn om te bewegen, voelt goed. ,,Als je een knie- of enkelblessure hebt, weet je: oké, zo lang staat ervoor, en dan kan ik dit en dat weer doen. Maar bij mij is het allemaal onduidelijk. Dat vreet nog het meest aan me. Ik mag nu weer iets op het veld doen, maar niets meer dan dat in de komende drie maanden. En dan moet ik hopen dat het in de tussentijd in mijn hersenen allemaal goed gaat.’’

Bloedverdunners

Hij slikt elke dag bloedverdunners en aspirine, om de paar weken volgt een MRI-scan. Alles wordt nauwlettend gemonitord. Wanneer hij weer volledig mee mag trainen, is nog afwachten. Toch is Van Wolfswinkel over één ding vastberaden: hij zal zeker terugkeren binnen de lijnen. ,,Dat is vanaf de eerste dag mijn stip aan de horizon. Dat houdt me ook op de been, dat doel ga ik hoe dan ook halen. Ik ben 30 en wil nog een aantal jaren lekker kunnen voetballen. Daar ga ik alles voor doen. Vorige week ben ik nog een aantal dagen in Sevilla geweest. We hebben bij Basel een Spaanse looptrainer die daar vandaan komt. Bij de club was de winterstop begonnen, maar ik kon bij hem thuis terecht om toch nog een paar dagen te trainen. Dat voelde heerlijk. Ik kan in elk geval weer iets, ook al is het nog maar een klein beetje. Maar als het moment daar is dat ik groen licht krijg, wil ik er direct weer staan en topfit zijn.’’

Van Wolfswinkel heeft een missie en die pakken ze niet van hem af. Er werden psychologen aangeboden om mee te praten, maar daar heeft de speler geen behoefte aan. Nu nog niet in elk geval. Hij voelt dat hij aan de steun van zijn omgeving genoeg heeft en blijft immer hoopvol gestemd. ,,Mijn vrouw zei weleens: de échte klap komt nog voor je. Dat zie ik dan wel. Ik sta positief in het leven. Natuurlijk had het ook heel anders kunnen aflopen. Ik heb geluk gehad, dat besef ik maar al te goed. Als ze er niet bij toeval achter waren gekomen, had ik zomaar een hersenbloeding kunnen krijgen. Dat aneurysma zat er waarschijnlijk al een tijdje, mogelijk is het in de afgelopen jaren ontstaan in mijn hoofd. Wat er was gebeurd als dit of dat. Daar kan ik wel heel lang over na blijven denken, maar daar schiet niemand iets mee op. Ik ben ook niet bang dat het in de toekomst weer mis gaat. Ik heb de allerbeste medische begeleiding om me heen die er is. Zij hebben er vertrouwen in dat ik weer kan voetballen. Dan heb ik dat ook. Mijn voetbalcarrière is nog niet voorbij.’’

Van Wolfswinkel doet zijn verhaal: ‘Opeens had ik iets levensbedreigends’

Plaats reactie